Sunday, September 24, 2017

5 რამ, რაც პირველი კამერის შეძენისას უნდა გაითვალისწინოთ


1. რომელია საუკეთესო კამერა და ლინზა საწყისი ეტაპისათვის რომ შევიძინოთ?

  • ნიკონის ნებისმიერი
  • ქენონის ნებისმიერი
  • ნიკონი და ქენონი გადაჭარბებულია. პენტაქსი ის კამერაა, რომელსაც ყველა მაგარი დამწყები იყენებს
  • საუკეთესო იქნება ის, რის უფლებასაც მისცემ საკუთარ თავს

ერთხელ ფოტოგრაფი სემ ჰაკინსი ნიუ იორკში ელიტურ წვეულებზე წავიდა. შესასვლელთან მასპინძელმა უთხრა: ,,მიყვარს თქვენი ფოტოები - ისინი არაჩვეულებრივია; ფანტასტიური კამერა უნდა გქონდეთ". სემმა სადილის დასრულებამდე არაფერი თქვა, შემდეგ კი... ,,მშვენიერი სადილი იყო, ფანტასტიური ღუმელი უნდა გქონდეთ"

დაჯერება იმის, რომ კარგი კამერა კარგ ფოტოგრაფად გაქცევთ იგივეა, რაც იფიქროთ, რომ როჯერ ფედერერის ჩოგანით ჩოგბურთში მსოფლიო ჩემპიონი გახდებით. მე იგივე ჯინსები მაცვია რაც ჟიზელ ბანდჩენს, მაგრამ ისინი მე სუპერმოდელად არ მაქცევენ.

კარგი აპარატი დიდებულ ფოტოგრაფს არ გაგხდით ისევე, როგორც კარგი ლინზები, გასანათებელი ხელსაწყოები და სხვადასხვა აქსესუარები, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი თქვენს ფოტოებს მეტ სიმკვეთრეს შემატებენ და მის ხარისხს გააუმჯობესებენ. თუმცა ეს ყველაფერი შესაძლოა დაიკარგოს ცუდი ექსპოზიციის გამო.

სწორედ ამიტომ, ტექნიკურად სრულყოფილი კამერა აუცილებლად არაჩვეულებრივ, ან თუნდაც კარგ ფოტოს არ ქმნის. კარგი ფოტო ემოციურ რეაქციას უნდა იწვევდეს და ამის მისაღწევად მხოლოდ კამერის და ლინზის შესაძლებლობები საჭირო არაა.

ყოველდღიურად ვაკვირდები ფოტოებს ინსტაგრამზე, 500px_ზე და ფლიკერზე. მათი 80% სმარტფონებით, ან საწყისი დონის კამერებით - კიტ ლინზებით არის გადაღებული. როდესაც ონლაინში ჩემს ფოტოებს ვაზიარებ, თითქმის ისეთივე დიდ გამოხმურებას ვიღებ აიფონით გადაღებულ ფოტოებზე, როგორსაც პროფესიონალური აპარატით გადაღებულზე. არასდროს ყოფილა ისტორიაში ამაზე უკეთესი დრო, ინტერნეტის მეშვეობით გაიცნონ და შეიყვარონ შენი ნამუშევრები.

2. რას იღებთ?


შეკითხვა რომელიც თქვენს თავს აუცილებლად უნდა დაუსვათ არის რისთვის გინდათ აპარატი? სად გამოიყენებთ და რამდენად ხშირად?


  1. კამერა მხოლოდ კვირა დღეს მჭირდება ეკლესიაში.
  2. ვაპირებ დოკუმენტურად ავსახო ჩემი მოგზაურობა ევერესტის მთაზე, გადავიღო როდეოს ბრძოლები, ან ჩემი მომდევნო წვეულება.
  3. წელიწადში სამოც ქორწილს გადავიღებ.
  4. ჯერ კიდევ ვსწავლობ, მაგრამ მიყვარს ფოტოების გადაღება ყოველი ხელსაყრელი შემთხვევისას.

გეგმავთ კამერის წაღებას უხეშ, ცივ ადგილებში? ათასობით ფოტოს გადაიღებთ დღეში თუ მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევებს? რისთვის გამოიყენებთ? - ეს პირველი შეკითხვაა, რომელიც აპარატის შეძენამდე უნდა განიხილოთ.

თუ თქვენი პასუხია #2, ან რაიმე მსგავსი, იფიქრეთ მძიმე, პროფესიონალურ ბოდიზე, რომელიც უხეში და ექსტრემალური ამინდის პირობებისათვის არის შექმნილი. შედარებით იაფმა და მსუბუქმა კამერამ შესაძლოა ასეთ პირობებს ვერ გაუძლოს, ან ელემენტებმა უმტყუნოს.

თუ ყოველდღიურად, ან ყოველკვირეულად ათასობით ფოტოს გადაღებას გეგმავთ, უკეთესი იქნება თუ ინვესტიციას საშუალო დონის კამერაში ჩადებთ, რომელსაც მეტი კადრის გადაღება შეუძლია. იაფი კამერები ჩვეულებრივ ადის და კვდება 100 000 კადრის გადაღების შემდეგ, ასე რომ კიდევ რამდენიმე ასეულის დამატებით უფრო ხანგრძლივად გექნებათ ის.

ლინზების არჩევაზე გავლენას ახდენს აგრეთვე ის, თუ რას იღებთ. მაგ: თუ ბევრი პორტრეტის გადაღებას აპირებთ, მოდის და პორტრეტის ფოტოგრაფები გრძელ ფიქსირებულ ფოკუსურ ლინზებს, ან ზუმ ლინზებს იყენებენ. თუ ქორწილების გადაღებას აპირებთ, პროფესიონალები იმარაგებენ ფართო და გრძელ ლინზებს. თუ პეიზაჟების გადაღებას აპირებთ, უფრო ფართო ლინზები უნდა გამოიყენოთ და ბოლოს, თუ ბევრი საკვების და პროდუქტის გადაღებას გეგმავთ იფიქრეთ თქვენს ნაკრებს მაკრო ობიექტივი დაამატოთ.

3. რომელი ბრენდი ჯობია და რატომ?


კამერებთან მიმართებაში ამ კითხვაზე საბოლოო პასუხი არ არსებობს. თითქოს ნიკონი სხვა SLR ბრენდებზე მაღლა დგას, თუმცა  ყველა მათგანს თავისი უპირატესობები და უარყოფითი მხარეები აქვს.

ჩემი კარიერის პირველი 15 წელი ნიკონით გადაღებაში გავატარე, რადგან ჩემი ძმა და ჩემი პირველი მასწავლებელი იყენებდნენ მას. მე ჩემი ნიკონი მიყვარდა და არასდროს მიფიქრია მის შეცვლაზე. თავდაპირველად ვყიდულობდი მეორად ბოდებს და პრაიმ ლინზებს. მას შემდეგ, რაც საკმარისი ფული მოვაგროვე ახლის საყიდლად ნიკონის ერთგული დავრჩი. მოგვიანებით ციფრულზე გადასვლისას ისევ ნიკონის სიყვარული გავაგრძელე.

გადაწყვეტილება, გადავსულიყავი ქენონზე მივიღე მას შემდეგ, რაც ბაზარზე 2004-2005 წლებში წესიერი ნიკონის ნაკლებობა განვიცადე და იმავდროულად აღმოვაჩინე ქენონი 1DS MKII. გადავედი ქენონზე და შევიძინე ორი ახალი ბოდი, ახალი ლინზები, მაშუქები და აქსესუარები.

სწრაფად გავიდა ათი წელი და თქვენ შეგიძლიათ დაამტიცოთ, რომ ნიკონი ახლა უკეთეს ბოდებს უშვებს ვიდრე ქენონი და იგივე ქენონი აწარმოებს ოდნავ უკეთეს ლინზებს. უკეთესია, თუ უარესი, მე ქენონი ვარჩიე და ახლა ასე ვარ. მე ჯერ კიდევ ვიტანჯები კამერების სიხარბით, მაგრამ ეს ადამიანურია.

ჩემი რჩევაა შეამოწმოთ თითოეული კამერა, რომელიც იმ ფასად მოგდით რაც გათვალისწინებული გაქვთ. აღმოაჩენთ, რომ ზოგი კამერა გამოსაყენებლად სხვებზე მეტად კომფორტულია. აგრეთვე გაითვალისწინეთ გარანტია, ზოგადი გაყიდვების სერვისი და ის, თუ რამდენად ადვილი იქნება იმ ბრენდის შეკეთება, რომელსაც ეძებთ, თქვენ მახლობლად საჭიროების შემთხვევაში. ხარისხის კარგი ინდიკატორია ასევე ღირებულება ფასდაკლებამდე. საბოლოოდ, შეამოწმეთ კამერის მიმოხილვები და დისკუსიები ფორუმებზე იმ მოდელის შესახებ, რომელიც გსურთ. ფოტოგრაფიული საზოგადოება სრულ და გულუხვ ინფორმაციას მოგაწვდით.

4. ზომას მნიშვნელობა აქვს?


ჩემი პირველი ციფრული ნიკონი 13 წლის წინ ვიყიდე და 14 000$ გადავიხადე მხოლოდ ბოდიში. მას ჰქონდა 256 მეგაბაიტიანი მეხსიერების ბარათები და იღებდა როუ ფაილებს დაახლოებით 6 მეგაბაიტი ზომის. ამ კამერით მე ათასობით პოსტერი, და ფოტო გადავიღე, გადავიღე ჟურნალებისთვის და სარეკლამო კომპანიებისთვის და არასდროს არავის უკითხავს ფაილების ზომა.

დღეს ჩემი აიფონი იღებს 8 მეგაბაიტიან ფოტოებს. ასე რომ ნიშნავს ეს იმას, რომ აიფონის კამერა უკეთესია? არა! მეგაპიქსელების რაოდენობა არ უნდა დათვალოთ. საქმე მეგაპიქსელების ხარისხში და სენსორის ზომაშია. უამრავი მეგაპიქსელის გადატანა პაწია სენსორზე გამოსახულების ხარისხს ამცირებს.

დღეს ბაზარზე სხვადასხვა კამერებში რამდენად დიდი ზომის სენსორებია? ტელეფონის კამერის სენსორი ტიკტაკის ზომისაა, კომპაქტური კამერის სენსორი M&M-ის, საწყისი დონის SLR-ების სენსორი საფოსტო მარკის  და პროფესიონალური კამერების სენსორი 35მმ-იანი ფილმის ჩარჩოს ზომისაა.

ასე რომ რამდენი მეგაპიქსელია საკმარისი და სენსორის რომელი ზომაა თქვენთვის საუკეთესო? პასუხი კვლავ იქამდე მიდის, თუ რა გვინდა გადავიღოთ.

თუ ისეთი ფოტოების გადაღებას გეგმავთ, რომლებიც საბოლოოდ ბილბორდებზე აღმოჩნდებიან, ან მართლაც დიდ კედელზე დაიბეჭდება, მაშინ სრულჩარჩოიანი სენსორი იძლევა RAW ფოტო ფაილებს, რომლებიც 20 მეგაბაიტზე მეტია და ეს იდეალურია. საწყისი დონის კამერები იძლევა საკმარისად დიდ ფაილებს რათა ბილბორდის ზომის ფოტოები შექმნათ. ისინი უბრალოდ ისე კარგად ვერ გამოიყურებიან, როგორც ბილბორდები.

თუ საშუალო ზომის A4 (8.5×11″), ან ცოტა პატარა ფოტოების დაბეჭდვას გეგმავთ, საწყისი დონის  და საშუალო დონის კამერა ნამდვილად კარგ შედეგს მოგცემთ.

და ბოლოს, თუ აპირებთ ხშირად გააზიაროთ ფოტოები სოციალურ ქსელში მოიშველიეთ სმარტფონი, ან კომპაქტური კამერა, თუმცა ნებისმიერი ზემოთ თქმულიც მშვენივრად შეასრულებს სამუშაოს.

5. ფიზიკური ზომა და წონა


დიდი კამერა უკეთ გაგრძნობინებთ თავს?

ამ ფაქტორს ხშირად არ ითვალისწინებენ, სანამ სახლში არ მივლენ, ყუთიდან ამოიღებენ და რამოდენიმეჯერ გამოიყენებენ. შესაძლოა ფიქრობთ, რომ ყველაზე დიდი, მძიმე  კამერა და ყველაზე გრძელი ლინზები გინდათ, მაგრამ 8 საათიანი მთის ლაშქრობიდან 4 საათში აზრს შეიცვლით.

მე ამჟამად 2 განსხვავებულ ბოდის ვიყენებ: 1DS MKIII და 5D MKIII. 1DSIII ორჯერ მეტს იწონის ვიდრე 5D MKIII და ბევრად ხარისხიან ფოტოებს იღებს, მაგრამ მოგზაურობისას მირჩევნია ხარისხი ცოტა ნაკლები იყოს, რადგან ვიცი, რომ თუ უფრო მსუბუქ კამერას წავიღებ, უფრო მეტ ფოტოს გადავიღებ.

კარგი კამერა თავს კომფორტულად უნდა გაგრძნობინებდეთ და იგი თქვენი სხეულის ნაწილი უნდა იყოს. შეამოწმეთ რამდენად ადვილი შესაცვლელია პარამეტრები ცალი ხელით, დამიჯერეთ, ეს რთული პროცესია.

რაიმე გამომრჩა რაც ცუდად გაგრძნობინებთ თავს? რაიმეს დაამატებდით, ან რაიმე შეკითხვა ხომ არ გაქვთ? გამიხარდება თქვენი კომენტარების წაკითხვა.


თარგმანი: ნინო კაპანაძე
წყარო: https://digital-photography-school.com/gear-envy-five-things-consider-buying-first-camera/




Saturday, September 23, 2017

გრემის სოფლის ფესტივალი / Gremi Rural Festival



გრემის სოფლის ფესტივალი ერთ-ერთი გამორჩეული და საინტერესო ფესტივალი აღმოჩნდა, რაც ფესტივალები გადამიღია მათ შორის.

ფესტივალი ახალგაზრდული გაცვლითი პროგრამის და პროექტის "Countryside Magic"-ის ფარგლებში ჩატარდა, რომელიც ევროპის კომისიის „ერასმუს+“ პროგრამის ფარგლებში ხორციელდება. ფესტივალი ორგანიზებული იყო პროექტის ქართველი, დანიელი, სომეხი,
ნორვეგიელი, იტალიელი და ესტონელი ახალგაზრდა მონაწილეების მიერ. როგორც  პროექტის მონაწილე ფესტივალის მოსამზადებელ სამუშაოებს პირველი დღიდან ვაკვირდებოდი. ეს იყო საინტერესო 6 დღიანი შრომა, გუნდური მუშაობა და ხალისით სავსე კომუნა.

სიტყვა კომუნა ტყუვლად არ მიხსენებია. ფესტივალი ორგანიზაცია "თემში" გაიმართა, რომელიც კომუნაა და 80 ადამიანს აერთიანებს, რომლებსაც სხვადასხვა შესაძლებლობების შეზღუდვა აქვთ. ამ შვიდი დღის განმავლობაში რაც 30-მდე პროექტის მონაწილემ კომუნაში ვიცხოვრეთ, ძალიან დავუმეგობრდით და გავახალისეთ იქ მაცხოვრებლები, რომლებიც ყოველთვის მზად იყვენენ ჩაგხუტებოდნენ ან ხელი ჩაეკიდათ და ასე ეტარებინეთ. ვფიქრობ სწორედ ეს სითბო იყო, რამაც ფესტივალი ასე საოცარი და მართლაც მაგიური გახადა.

იმედს ვიტოვებ მსგავსი ფესტივალები ხშირად იქნება კახეთში და უფრო მეტად შევძლებთ ვიყოთ ახლოს იმ ადამიანებთან, ვისაც ასე ძალიან ჭირდება ყურადღება და მხარდაჭერა.






















                                                                                                                                                         














































ავტორი: გიო ბეჟანიშვილი



Sunday, August 20, 2017

უცხოს როდოსული ოდისეა (დღე 1-2)

თითქოს სიმბოლურია რომ იქ სადაც ბლოგერობა დავიწყე, ისევ იქიდან ვწერ 6 წლის თავზე ახალ თავგადასავლებზე. მიუხედავად იმისა, რომ ეს გვერდი სტუდია "უცხოგრაფს" ეხება, მაინც გადავწყვიტე ახალი მიმართულება გავხსნა და ჩემ მოგზაურობებზე ვწერო.

2011 წელს საბერძნეთში პირველად ჩამოსულმა ბლოგი გავაკეთე, რომელსაც "უცხოს ბერძნული დღიური" ერქვა. ასე ერთიანად მოვინადირე შინაურთა თუ გარეულთა გულები. რადგან ყველას ის პრეტენზია ქონდა - მოგვიყევი როგორ დროს ატარებო და სათითაოდ რომ არ მემესიჯა და მიმეწერა, ბლოგზე ვპოსტავდი. ახლაც გადავწყვიტე დავწერო. რადგან ვგრძნობ ჩემში ის ბლოგერია, რომელიც ადრე თუ გვიან თრეველ ბლოგინგის მიმართულებას აიღებს ხელში. ჰოდა ვიმედოვნებ პირველი ნაბიჯებიც საინტერესო იქნება და თქვენც მოგეწონებათ.

გზა.

თელავიდან მე და ჩემი მეუღლე ირინა დილის 9 საათზე წამოვედით. მთელი გზა როდოსამდე ისე გამოვიარე ძილიდან ვერ გამომიყვანა, რადგან წინა სამი ღამე გათენებული მქონდა ბანკეტის დისკების გადამკიდეს. თუმცა ბუნდოვნად რაც მახსოვს ის იყო რომ თბილისიდან სტამბულში ჩავფრინდით, სტამბულიდან ბოდრუმში. სადაც ერთი ღამე გავჩერდით. ვინც ბოდრუმში გეგმავს წასვლას ვურჩევ აეროპორტიდან ავტობუსს დაელოდოს და ისე წავიდეს ქალაქში, რადგან ტაქსი 50 ევრო ღირს.

ბოდრუმიდან მეორე დღეს კუნძულ კოსზე გადავედით, რომელიც უკვე საბერძნეთს ეკუთვნის. ბორანით მისულებს ზედ სანაპიროზე დაგხვდა სასაზღვრო პოლიცია და კონტროლი. იმ მილიონ ფურცლებს შორის რომლებიც სამოგზაუროდ მოვამზადეთ ქექვა არ მქონდა დაწყებული, რომ პასპორტები გადმოგვაწოდეს და გვითხრეს მიბრძანდით და კაი დრო გაატარეთ საბერძნეთშიო. ასე უსიტყვოდ და 2 წამში შევედით კუნძულზე, რომელიც ულამაზესი და საკმაოდ ანტიკურია. ეს ის კუნძულია, სადაც ორი კვირის წინ დიდი მიწისძვრა მოხდა. მისი კვალი შენობებს დატყობოდა, თუმცა კუნძულის სილამაზეს ნამდვილად არ აფუჭებდა.






კოსიდან კატამარანით როდოსზე შუადღეს უნდა წავსულიყავით ამიტომ დრო გვქონდა და გავისეირნეთ. მაშინ აღმოვაჩინე რომ უდიდესი შეცდომა დავუშვი რომ მთელი ჩემი აპარატურა: კამერები, ობიექტივები და შტატივები თელავში დავტოვე. საქმე იმაშია რომ სტუდიას ერთ-ერთი ჩევნი ძირითადი კლიენტისათვის საზაფხულო ბანაკის გადაღების პასუხისმგებლობა ქონდა და ამიტომ აპარატურა იქ დავტოვე საქმისათვის. მაგრამ რაც დრო გადიოდა უფრო გული მეწვებოდა. ირინამ რომ უყურა ჩემს საცოდაობას ადგა და ტექნიკის მაღაზიაში წამიყვანა, სადაც Rolley-ს ფირმის კამერა ვიყიდეთ, რომელიც გოუ პროს ვარიანტშია. თუ თქვენ პროფესიონალურ ექშენ კამერას ეძებთ ან თუ გოუ პროთი გიმუშავიათ ნამდვილად არ გირჩევთ ამ კამერის შეძენას. არც თაჩ სქრინი აქვს. არც მაღალი ხარისხი და გოუპროსგან ბევრი საფეხურითა დაბლაა. თუმცა სამოყვარულო ან დამწყებ დონეზე ძალიან კარგია. სხვათაშორის ყველა ფოტო რაც აქ დევს ამ კამერითაა გადაღებული და თან ედიტირების გარეშეა.








სანამ კამერის მოანაცემებში გავერკვიე გემიც მოგვადგა. ადრეც ვარ ნამყოფი გემზე, მაგრამ ასეთ ჩქარ გემზე პირველად მოვხვდი. ყავა არ მქონდა დალეული რომ ნახევარი გზა ქონდა გავლილი, როგორც რაკეტა ისე იარა და 6 საათიანი გზა 2-ში დაფარა. როდოსის პორტში შესულებმა რამდენჯერმე ვიკითხეთ რომელი პორტი იყო, არ გვეჯერა რომ ასე მალე ჩამოგვიყვანა.




იმ გრძნობის აღწერა და სიტყვებით გადმოცემა შეუძლებელია რაც ჩვენ როდოსის ძველ ქალაქში შესვლისას დაგვეუფლა. ეს რომ დაწერო ამისთვის მწერალი უნდა იყო. თანაც კარგი მწერალი. ასეთი რამ ცხოვრებაში არ მინახავს. არადა მეგონა კახეთში ან სულაც საქართველოში ციხე სიმაგრეები გამორჩეული და საოცარია. ბოლო ბოლო თელავიდან ვარ, სადაც ერეკლეს სასახლე და გალავანია შემორჩენილი. მაგრამ ის რაც აქ დამხვდა სრულიად წარმოუდგენელი იყო. თავი შუასაუკუნეებში გვეგონა. ძველი ქალაქი, რომელიც როდოსზეა, არის უზარმაზარი ანტიკური კომპლექსი, რომელიც სრულიად ხელუხლებლადაა შემონახული. ვერ იტყვი რომ ეს ნანგრევებია, არა ესაა ძველი ანტიკური ქალაქი, რომელშიც რომ არა თანამედროვე მაღაზიები, კაფეები და ხალხი, იფიქრებდი რომ დროის მანქანით მოგზაურობ და ანტიკურ ხანაში ხარ.


როდოსის კიდევ ერთი საოცარება არის ის რომ აქ ძველი და ახალი საოცრად ერწყმის ერთმანეთს. ისე რომ ვერც ვიგრძენით ძველი ქალაქიდან ახალში გამოვედით, სადაც უკვე თანამედროვე საბერძნეთი დაგხვდა თავისი ლაღი ღამის ცხოვრებით. მალე ჩვენი მონატრებული მეგობარი და მასპინძელი პავლეც ვნახეთ, რომელმაც რესტორან Blue Coyote-ში წაგვიყვანა და დაღლილებს ბერძნული კერძებით, ლუდით და უზოთი გაგვიმასპინძლდა (უზო ბერძნული არაყია). მერე ჩვენი სახლისკენ შევუდექით გზას და როგორც იქნა 15-ის დილიდან გამოსულები 16-ში ღამე დავბინავდით.

იმხელა შთაბეჭდილებებში ვიყავი ღამე სულ დროში ვმოგზაურობდი და საოცარ ქმნილებებს ვხედავდი. თუმცა რა ვიცოდი უფრო საინტერესო ამბები წინ მელოდა.

შევეცდები მომდევნო პოსტებში დროს დავეწიო (ახლა მეხუთე დღეა) და ამბებიც უფრო ხშირად მოგაწოდოთ ხოლმე.

იმედია მოგწონათ ჩემი მონათხრობი, კომენტარებში შეგიძლიათ დაწეროთ რისი გაგება იქნებოდა თქვენთვის საინტერესო როდოსის ან ზოგადად საბერძნეთის შესახებ და მეც შევეცდები პოსტებში გიპასუხოთ.

იასუუ,

მომავალ სტატიამდე.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...