Wednesday, October 18, 2017

ჩემი კუთვნილი ადგილი ისტორიაში




ყველას თავისი კუთვნილი ადგილი აქვს ისტორიაში, მათ შორის მეც.

მაგრამ ზოგს ვის და ზოგს რის ისტორიაში აქვს ადგილი მიჩენილ-მისაკუთრებული.

მე რაც ზუსტად ვიცი ჩემი ადგილი მაქვს თელავის ფოტოგრაფიის ისტორიაში.

ახლა ეს იმდენად ხმამაღალ განცხადებად შეიძლება მოგეჩვენოთ, რომ სტატიის უმალ მიტოვება გადაწყვიტოთ, მაგრამ გირჩევთ ნუ აჩქარდებით. მოდი ერთად მივყვეთ ლოგიკურ ჯაჭვს.

ჩემი ეჭვები ოქროს ხანასა და დაცემაზე გასულ თვეს დამტკიცდა.

საქმე იმაშია, რომ სულ ვიცოდი და მეჯერა რომ ყველაზე დიდი ოქროს ხანა თელავს, როგორც ქალაქს ფოტოგრაფიის კუთხით გასულ საუკუნეში და კიდევ უფრო ადრე ედგა, როცა თელავში დიდი ფოტოგრაფები და ჟამთაღმწერელები მოღვაწეობდნენ. ადამიანები, როგორებიც იყვნენ ისააკ თორი და ვასილ როინაშვილი დღემდე რჩებიან ფასდაუდებელ მოამაგეებად თელავისათვის. რადგან სწორედ მათი დამსახურებით შეგვიძლია მაშინდელი ქალაქის ისტორიის თუ იერსახის აღდგენა. ნახვა, მოკვლევა და მოძიება.

ვფიქრობდი და ყოველთვის მეჯერა, რომ დღეს არანაკლებ საქმეს ვუკეთებთ ქალაქს ახალი თაობის ფოტოგრაფები. თუმცა ზედმეტი თვით ქება რომ არ მომსვლოდა, ყოველთვის ჩუმად ვიყავი ამ თემის გარშემო.

ფაქტია დღესდღეობით ბევრი ჩვენი კონკურენტი სტუდია, თუ ამ ყველაფერს კომერციულად მივუდგებით, უფრო მეტ ფულს შოულობს, ვიდრე ჩვენ. მაგრამ ისიც ფაქტია რომ პროცესს რომელიც თუნდაც ამერიკელებისათვის ბერენის ებოტმა და მანამდე კი ლუის ჰეინმა შექმენა, პროცესს რომელსაც ვასილ როინიშვილი და ისააკ თორი უძღვებოდა, დღეს თელავში უცხოგრაფი და ჩეკი უძღვება.

ეს ყველაფერი საკუთარ ბოდვად მომეჩვენებოდა, რომ არა ერთი ქალბატონი, რომელმაც "განათლების გამოფენაზე" ხაზი გაუსვა რომ როინიშვილის და თორის შემდეგ დიდი წყვეტა იყო ფოტოგრაფიაში. დიდი პაუზა ქალაქის ჟამთაღმწერლობაში: რაშიც რამდენიმე ჟანრი შედის, მათშორის ქუჩა, არქიტექტურა, პორტრეტი და სხვანი. რომ დღეს თელავს გაუმართლა და მას ორი ფოტო ჩამწერი ყავს. და ერთი მათგანი რომანტიკოსია და მეორე კი უფრო იდეალისტი.

მაშინ როცა ქალბატონმა მარინამ ეს სიტყვები თქვა, ბოლომდე დავრწმუნდი, რომ დღეს ქორწილის შეკვეთა შემოვა სტუდიაში თუ ბაღებიდან არ დარეკავენ ამას საერთოდ არ აქვს მნიშვნელობა. ამ ჭრილში საერთოდ გამორიცხულია და მნიშვნელობას კარგავს ყველა კომერციული შეკვეთა, რადგან როგითი თელაველები ბედნიერად გრძნობენ თავს როცა ჩვენს ფოტოებს ხედავენ და აზიარებენ. და სულაც ჩვენ რომ მხოლოდ ამ ბედნიერებით შეგვეძლოს კუჭის გამოკვება, ხომ სულ მთლად შევეშვებოდით კომერციას და ქორწილებსა თუ ბანკეტებზე სირბილს.




30 სექტემბრის დილა იყო, მეორე დღე, როცა ქალბატონმა მარინამ თორის და როინიშვილის მისიის გამგრძელებლობა პირდაპირ თუ ირიბად დამაკისრა და ტელეფონზე ზარი მივიღე.

- ზდაროვა ჩემი ძმა, ქორწილებში რამდენად დადიხარ?

თითქოს არც არაფერი უჩვეულო, მაგრამ როგორ გაგდებს და განარცხებს ძირს მემატიანის "ობრაზს" მორგებულს მსგავსი ხისტი შეკითხვა, რომელიც სუფთა აღებ-მიცემობაზეა დამყარებული და არანაირ კავშირს არ გაჩვენებს არც თორთან და არც ვინმესთან ვისაც 100 წლის შემდეგ ეტყვიან, რომ ის იმ კეთილშობილურ საქმეს აგრძელებს, რასაც უცხოგრაფი აკეთებდა თავის დროზე თელავისათვის. მაგრამ როგორც ძველი და კარგი ამერიკული სიმღერა გვეტყოდა :

there ain't no rest for the wicked
Money don't grow on trees
I got bills to pay, I got mouths to feed
There ain't nothing in this world for free.


რაც კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ კაპიტალიზმი თავისას შვრება და ჩვენც ისევ ზარებზე დამოკიდებულ როინიშვილებად და თორებად თუ დავრჩებით და დაველოდებით დროს როცა ჩვენი ნახატები (ფოტოები) უფრო ძვირად გაიყიდება, ვიდრე ჩვენი მომსახურების დრო კომერციულ დაქირავებულ შეკვეთებზე.

პ.ს. სრულიად მიუხვედრელი ხალხისათვის რომ დავწერო, ამ პოსტის მთავარი მორალი ისაა, რომ სწორედ უცხოგრაფს და ჩეკის შეუკვეთოთ თქვენი გადაღებები, რადგან ამით მხოლოდ კონკრეტულ ინდივიდებს და მათ ბიზნესს კი არა, ქალაქის ისტორიასაც დაეხმარებით და თქვენ წილ წვლილს შეიტანთ მისი არქივის შევსებაში. 

პ.ს.ს. კიდევ უფრო დაბნეული ხალხისათვის დამატებითი განმარტება, რაც მეტი ანაზღაურება იქნება, მით უფრო კარგ და საუკეთესო ლიზნებსა თუ კამერებს შევიძენთ, რითიც არათუ გავაგრძელებთ, უფრო მაღალ ხარისხში ავიყვანთ იმ საქმეს, რომელიც არა იმიტომ დავიკისრეთ რომ ვინმემ დაგვაძალა, არამედ გვიყვარს. და ამ ყველაფერს თელავის სიყვარულის სახელი აქვს !


ავტორი: გიო ბეჟანიშვილი




Saturday, October 14, 2017

,,ოქროს საათი" ფოტოგრაფიაში


როდესაც მზე ჰორიზონტზეა, ზუსტად მზის ამოსვლის შემდეგ და კვლავ ზუსტად მზის ჩასვლამდე იქმნება მომხიბლავი, თბილი განათება. ფოტოგრაფები ამ მოკლე ჩვეულებრივ პერიოდს ოქროს საათს, ან მაგიურ საათს უწოდებენ. შესაძლოა ამ მოვლენას ბევრჯერ შესწრებიხართ და ძალიან საინტერესო ფოტოებიც გადაგიღიათ.

დაგიგეგმიათ ფოტოგრაფიული ექსკურსია ასეთ დროს?


როგორ მუშაობს

როდესაც მზე ზუსტად ჩვენს თავზეა, განათება ჩვენი თხელი ატმოსფეროს გავლით პატარა დაბრკოლებებით ეშვება. მაშინ, როდესაც იგი ჰორიზონტზეა სინათლემ მაინც უნდა იმოგზაუროს უამრავი მძლავრი დაბალი ჰაერის კილომეტრების გავლით, რათა ჩვენს თვალებამდე მოაღწიოს. ამგვარად ლურჯი სინათლე ყვითელი და ნარინჯისფერი სინათლის უკან იფანტება.

ატმოსფეროს გავლით მოგზაურობა აგრეთვე ცოტათი ფანტავს სინათლეს. შეამოწმეთ ჩრდილი შუადღის მზის ქვეშ. ის მკვეთრი და ნათელია. შეხედეთ ჩრდილს, როდესაც მზე ჰორიზონტზეა. ჩრდილის ხაზი უფრო რბილია, დღის ნათელი ეცემა ჩრდილს, რაც მას ნაკლებად მუქს ხდის. ეს რბილი ჩრდილები და შემცირებული კონტრასტი ქმნის ოქროს საათს, იდეალურ დროს ბუნებრივი განათების პორტრეტებისათვის. ეს დიფუზიორი ეფექტი სხვა საშუალებებითაც მიიღწევა, როგორიც არის ოდნავ მოღრუბლული ცა, მაგრამ თბილი ეფექტი მხოლოდ მაშინ იქმნება, როცა მზე ჰორიზონტზეა.




დროის განაწილება

,,საათი" ოქროს საათის დასახელებაში არასწორი სიტყვაა. დროის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია იმაზე, თუ რამდენ ხანსაა მზე ჰორიზონტზე. ის იცვლება წლის დროით და განედით. ეკვატორთან ახლოს ოქროს საათი დგება, მაგრამ რამოდენიმე წუთით, რადგან მზე შედარებით სწრაფად მოძრაობს. პოლუსთან ახლოს ოქროს საათი შესაძლოა რამოდენიმე საათსაც გაგრძელდეს.

ოქროს საათის განმავლობაში განათების ხარისხი შესაძლოა მკვეთრად განსხვავდებოდეს იმისგან, თუ რახდებოდა მანამდე და რა არის შემდეგ. დროში განსხვავება შესაძლოა მხოლოდ რამოდენიმე მოკლე წუთი იყოს, ამიტომ მოემზადეთ.





ეს ფოტო შუადღისას არის გადაღებული დაახლოებით 5:09-ზე. მიუხედავად იმისა რომ მის სხეულზე ნაწილობრივ ჩრდილებია, სახე განათებულია სწორად მიმართული განათებით.












ეს ფოტო გადაღებულია 5:19-ზე, ყურადღება მიაქციეთ ლამაზ თბილ ტონებს, მზის სინათლე 10 წუთში მკვეთრად შეიცვალა.










აირჩიეთ გადასაღები ობიექტი


აღმოვაჩინე, რომ ოქროს საათი მეტად სასიამოვნოა პორტრეტებში, განსაკუთრებით თუ გადასაღები პიროვნება მეტად მიმზიდველია. თბილი სხივები აძლიერებს კანის ტონს. არქიტექტურაც ძალიან კარგია ასეთ დროს. ლურჯი საგნები ოქროს საათის განმავლობაში საკმაოდ უცნაურად გამოიყურება.





ოქროსფერი განათების სიგნალი მზის ჩასვლისას ჯეფერსონის მემორიალურ გუმბათზე შეგიძლიათ დაინახოთ. 









ლინკოლნის მემორიალს ერთ -ერთი ყველაზე დრამატული ოქროს საათი აქვს მზის ამოსვლისას.








მზის ჩასვლა არაფორმალური ოჯახური პორტრეტის გადასაღებად შესაძლოა იდეალური დრო იყოს.









ის აგრეთვე იდეალურია მეტად გლამურული ფოტოს გადასაღებად.






უარყოფითი მხარეები

საუკეთესო ამინდი ოქროს საათზე გამოცდილების მისაღებად არის მაშინ, როდესაც ჰაერი სუფთა და უღრუბლოა. დაბინძურებული, მძიმე ჰაერის ადგილებმა ან დაბალმა ღრუბლებმა შესაძლოა ლამაზი მზის ჩასვლა შექმნას, მაგრამ ამ შეჩერებულმა ნაწილაკებმა შესაძლოა მზე ისე დიდად გაფანტოს, რომ საგანზე განათება ვერ მიიღოთ.

ფხიზლად იყავით იმ ფაქტის წინაშე, რომ ზოგიერთმა ავტომატიზირებულმა პროგრამულმა უზრუნველყოფამ შესაძლოა სცადოს თქვენს ფოტოზე თბილი ტონების შემცირება.

როდესაც მზე ცოტა უფრო მაღლა ცაშია, მიიღებთ ლამაზ განათებას და ეს მშვენიერი დრო იქნება გადასაღებად, თუმცა განათების ხარისხი ოქროს საათისაგან განსხვავებული იქნება. როდესაც მზე ჯერ კიდევ ჰორიზონტს ქვემოთაა განსხვავებული სახის სინათლეს მიიღებთ. თუმცა კიდევ გავიმეორებ, ამ განათების ხარისხი არ იქნება იგივე, როგორიc ოქროს განათებაა.




ყურადღება მიაქციეთ სუფთა თბილ ტონებს ახალგაზრდა კაცების სახეებზე.











სულ რამოდენიმე წუთის შემდეგ მზე ჩავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ თბილი ფერი ისევაა, 
განათებას განსხვავებული ხარისხი აქვს.





არ იფიქროთ მზის ჩასვლის ფოტოებზე, როგორც ოქროს განათების ფოტოებზე. ამ სიტუაციაში თქვენ პირდაპირ მზეს იღებთ და არ სარგებლობთ ოქროს საათის მზის განათების უჩვეულო ხარისხით გადასაღებ ობიექტზე.


როდესაც ფოტო ქსკურსიას დაგეგმავთ სცადეთ ოქროს საათის დროს გადაიღოთ. თქვენ საშუალება მოგეცემათ გადაიღოთ ობიექტი ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო განათების პირობებში რაც კი შესაძლებელია.


წყარო: https://www.dpreview.com/articles/9851541926/golden-hour-photography
თარგმანი: ნინო კაპანაძე




Wednesday, October 11, 2017

ბექა და გურანდა - საქორწინო ფოტოამბავი / Beqa & Guranda - Wedding Photostory



ქორწილის ფოტო გადაღების თაობაზე გურანდამ რომ დამირეკა მგონი ზაფხულიც არ იყო. ვიფიქრე როგორც ხდება ხოლმე, ალბათ ქორწილი მაქსიმუმ ერთ თვეში ექნებათ თქო და მაგიტომ რეკავდა. მაგრამ რომ მითხრა შემოდგომაზე, სექტემბერში მაქვს ქორწილიო, სასიამოვნოდ გაოცებული დავრჩი. თან თვითონაც გაეცინა მანამდე კი ლამის ნახევარი წელია, მაგრამ წინასწარ მაინც მინდა დაჯავშნაო. მაშინვე მივხვდი რომ ეს იქნებოდა ქორწილი რომელსაც აუცილებლად გადავიღებდი. მიუხედავად იმისა რომ არც გურანდას და არც ბექას არ ვიცნობდი, წინასწარ ვიგრძენი მათგან პოზიტიური ენერგია და ყურადღება.

ერთი შეხედვით ფოტოგრაფია არასუბიექტური საქმეა, მითუფრო შორიდან ასე ჩანს. მაგრამ მცირე დეტალსაც კი შეუძლია გაუფუჭოს ხასიათი ქორწილის ფოტოგრაფს ქორწილამდე თუ მისი მიმდინარეობის დროს. ეს კი თავისთავად აისახება ფოტოებზე.  გურანდას და ბექას შემთხვევაში კი ყველაფერი, ყველა ზარი თუ დეტალების შეთანხმება მიტოვებდა განცდას, რომ საქმე მქონდა ორ საკმაოდ ყურადღებიან და საინტერესო ადამიანთან. ადამიანებთან რომლებიც მზად იყვნენ ეთანამშრომლათ ჩემთან და არა "დავექირავებინე", რაც ხშირად ტოვებს ხოლმე ცუდ განცდას გადაღების დროს. ამისათვის მადლობა მინდა გადავუხადო მათ.

სიტყვა გამიგრძელდა და ამიტომ შევამოკლებ ჩემ სათქმელს.

ქორწილის დღემ საოცრად ჩაიარა, მითუფრო რომ ძალიან პოზიტიური ხალხი გავიცანი და ასევე შევხვდი ჩემს გადაღებულ კიდევ ერთ წყვილს გიოს და ქეთას, რომლებიც უკვე მშობლები არიან. მსგავსი სასიამოვნო სიახლეებით დატვირთული დღე კი ყოველთვის სტიმულია კარგი ფოტოამბებისათვის. ვფიქრობ სწორედ დადებითმა ენერგიამ მოახდინა ზემოქმედება ფოტოებზეც. თუ ფოტოების დათვალიერებისას ამას თქვენც იგრძნობთ, შემატყობინეთ კომენტარების სახით.

და ბოლოს, კიდევ ერთხელ ვულოცავ  ბექას და გურანდას გაბედნიერებას და ვუსურვებ სულ ასეთი ბედნიერები და ღიმილიანები ყოფილიყვნენ.












































































































ფოტოგრაფი: გიორგი ბეჟანიშვილი 
ფოტოედიტორი: დავით კობიაშვილი

უცხოგრაფი @ 2017





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...